Podróżnik błękitny
Lokaty Roślina wieloletnia, zaliczana do chwastów. Wyrasta do 1 m wysokości. Kwiaty błękitne. Smak bardzo gorzki. Rośnie po miedzach, przy drogach, na nieużytkach. Surowiec zielarski zbierany ze stanu dzikiego ma większą wartość niż pochodzący z upraw.
W zielarstwie używa się przede wszystkim korzenia podróżnika ze względu na dużą zawartość substancji gorzkich, żywic, śluzów, garbników i bogatą gamę soli mineralnych.
Medycyna ludowa stosuje korzeń podróżnika głównie w leczeniu atonii przewodu pokarmowego z niedostatecznym wydzielaniem soku żołądkowego i żółci, w żółtaczce, kamicy wątrobowej, w nieżytach żołądka i przewlekłych schorzeniach skóry, a także jako środek regulujący przemianę materii.
Najczęściej używa się wywaru z korzenia podróżnika (2 łyżki sproszkowanego korzenia na 1 1 wrzącej wody, gotować pod pokrywką 20 min., odstawić do wystygnięcia, przecedzić). Przyjmować 3 razy dziennie po I filiżance przed jedzeniem.
soczewki
