Pokrzywa zwyczajna
Autoklawy Roślina wieloletnia napotykana wszędzie jako chwast. Rośnie na nieużytkach, w ogrodach, pod płotami, na rumowiskach. Surowiec zielarski stanowią liście pokrzywy, a także korzenie.
Pokrzywa należy do wszechstronnie działających roślin leczniczych, choć po dziś dzień jej działanie i skład nie zostały wystarczająco zbadane.
Ziele pokrzywy jest szczególnie cenne dzięki zawartości całego zestawu witamin (K, A, BI, B2, C) i soli mineralnych, co sprawia, że przetwory lecznicze pobudzają działalność jelit, regenerują śluzówki przewodu pokarmowego, działają żółciopędnie i przeciwzapalnie, regulują przemianę materii. Na żołądek i jelita przetwory pokrzywy działają regulująco, poprawiając fermentację, a także skład flory bakteryjnej. W odpowiednich dawkach napar z liści pokrzywy działa moczopędnie i przeciwcukrzycowo.
Medycyna ludowa stosuje napar z liści pokrzywy i wywar z korzeni w leczeniu uszkodzeń miąższu wątroby, zaburzeń krzepliwości krwi, atonii przewodu pokarmowego, schorzeniach reumatycznych, dnie, kamicy nerkowej, cukrzycy, biegunek różnego pochodzenia, ostrych nieżytów żołądka i jelit, wzdęć, krwawień z przewodu pokarmowego, wymiotów krwawych, przewlekłych schorzeń nerek.
Najczęściej stosuje się napar z liści pokrzywy (1 łyżkę surowca zalać 1 szklanką wrzącej wody, odstawić pod pokrywką do wystygnięcia, przecedzić. Przyjmować po 1 filiżance kilka razy dziennie) lub wywar z korzeni (1 łyżkę korzeni zalać 1 szklanką wrzącej wody, gotować na małym ogniu 20 min., odstawić pod pokrywką do ostygnięcia, przecedzić). Przyjmować 2-3 razy dziennie po 1 łyżce.
loty do Nowego Jorku
